Οι 5 αρχές της θετικής ανατροφής





Τι είναι η θετική ανατροφή;
Η θετική ανατροφή είναι μια φιλοσοφία που έχεις τις ρίζες της στον τρόπο σύνδεσης με τον άλλο. Δεν είναι μόνο μια μέθοδος πειθαρχίας, είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος σύνδεσης με τα παιδιά, ο οποίος μας επιτρέπει να διατηρούμε έναν ισχυρό δεσμό μαζί τους στο πέρασμα του χρόνου και σε κάθε φάση της παιδικής ηλικίας, συνεχίζοντας παράλληλα να μεγαλώνουμε καλούς και υπεύθυνους ανθρώπους .
Οι συμβατικές μέθοδοι ανατροφής φέρνουν συχνά τον γονέα σε σύγκρουση με το παιδί. Μοιάζει να είμαστε αντίπαλοι σε έναν ατέρμονο αγώνα για την εξουσία και τη θέση του καθενός μέσα στην οικογένεια. Το αποτέλεσμα είναι η έλλειψη σύνδεσης των μελών της οικογένειας και ένα αίσθημα δυσφορίας στο σπίτι. Δεν χρειάζεται όμως να είναι έτσι τα πράγματα! Εφαρμόζοντας τη θετική ανατροφή μπορείτε να διατηρήσετε την απαιτούμενη στενή σύνδεση με το παιδί σας, καθώς δουλεύετε μαζί του και όχι εναντίον του, καθοδηγώντας το στο ταξίδι του προς την ενηλικίωση. Η ισχυρή σύνδεση φέρνει καλύτερη συνεργασία και η καλύτερη συνεργασία φέρνει περισσότερη χαρά και γαλήνη στην οικογένεια.
Πολλοί γονείς ρωτούν αν αυτή είναι μια υπερβολικά ανεκτική μέθοδος ανατροφής. Η απάντηση είναι «σαφώς όχι». Οι υπερβολικά ανεκτικοί γονείς δεν θέτουν και δεν επιβάλλουν όρια, σε αντίθεση με τους γονείς που εφαρμόζουν τη μέθοδο της θετικής ανατροφής. Αν και καταλαβαίνω πόσο δύσκολο μπορεί να είναι στην αρχή να μάθετε να επιβάλλετε όρια χωρίς να καταφεύγετε στην τιμωρία, να είστε σίγουροι ότι η μη επιβολή τιμωρίας δεν ταυτίζεται με την έλλειψη πειθαρχίας.
Στην πραγματικότητα, ο βασικός λόγος που δεν τιμωρώ τα παιδιά μου είναι γιατί τα κακώς κείμενα της ζωής δεν μπορούν να διορθωθούν με τιμωρίες. Τα παιδιά μου θα αναλάβουν την ευθύνη των πράξεών τους αλλάζοντας τη συμπεριφορά τους, διορθώνοντας τα λάθη τους, λύνοντας τα προβλήματα που δημιουργούν και μαθαίνοντας πώς να κάνουν καλύτερες επιλογές στο μέλλον. Ένα παιδί δεν μπορεί να μάθει να πειθαρχεί τον εαυτό του μένοντας άπραγο, αλλά ενεργώντας. Όταν επέλθει η αποφασιστική αλλαγή και καταλάβετε ότι η όλη πειθαρχία είναι κάτι που διδάσκεται, θα σας είναι εύκολο να καθοδηγήσετε ένα παιδί χωρίς τιμωρία.

Οι πέντε αρχές της θετικής ανατροφής

Η θετική ανατροφή βασίζεται σε πέντε αρχές: τη σύνδεση, τον σεβασμό, την προληπτική παρέμβαση, την καθοδήγηση με κατανόηση και τη θετική πειθαρχία. Αυτές οι πέντε αρχές δεν είναι ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Είναι αλληλένδετες και αμοιβαία εξαρτώμενες, και έτσι πρέπει να τις αντιλαμβάνετστε αν θέλετε να οικοδομήσετε έναν ισχυρό δεσμό και να αναλάβετε τον ρόλο του αποτελεσματικού καθοδηγητή που το παιδί σας έχει ανάγκη.

1. Σύνδεση

Σύμφωνα με τη θεωρία του δεσμού, που διατύπωσαν ο Άγγλος ψυχίατρος John Bowlby και η Αμερικανίδα ψυχολόγος Mary Ainsworth, η σύνδεση ή ο δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα στο βρέφος και στο πρόσωπο που το φροντίζει ευθύνεται για:
– Τη διαμόρφωση όλως των μελλοντικών του σχέσεων.
– Την ενίσχυση ή τον περιορισμό της ικανότητάς του να παραμένει συγκεντρωμένο, να έχει επίγνωση των συναισθημάτων του και να μπορεί να ηρεμεί τον εαυτό του.
– Τον βαθμό στον οποίο είναι ικανό να ανακάμπτει μετά από κάποια δυσκολία.
Τα παιδιά είναι προγραμματισμένα να συνδέονται με τους άλλους σε βιοχημικό επίπεδο. Η σύνδεση ξεκινά από τον στενό οικογενειακό τους κύκλο και συνεχίζεται με την ευρύτερη κοινότητα. Αν αυτή δεν υπάρχει, ο εγκέφαλος μπορεί να μην αναπτυχθεί όσο πρέπει. Όταν δημιουργηθεί μια ασφαλής σύνδεση, το παιδί νιώθει και το ίδιο ασφάλεια. Οι έρευνες διαπιστώνουν ότι τα παιδιά που δεν καταφέρνουν να αναπτύξουν έναν ασφαλή δεσμό με τους γονείς τους κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους αργότερα θα εμφανίσουν προβλήματα στη συμπεριφορά τους και στις σχέσεις τους.

2. Σεβασμός

Ως ανθρώπινα όντα, τα παιδιά αξίζουν το ίδιο σεβασμό που δείχνουμε και στους ενήλικες. Είναι σημαντικό να αντιμετωπίζουμε με καλοπροαίρετο, κόσμιο και τρόπο, όπως ακριβώς συμπεριφερόμαστε και στους άλλους ανθρώπους. Μια έρευνα βρήκε ότι ο ιππόκαμπος του εγκεφάλου των παιδιών που έχουν στοργικούς και υποστηρικτικούς γονείς είναι μεγαλύτερος σε μέγεθος, κι αυτό ενισχύει την ικανότητα μνήμης, μάθησης και διαχείρησης του άγχους. Σεβόμαστε το μυαλό του παιδιού όταν είμαστε υποστηρικτικοί και θετικοί. Σεβόμαστε το σώμα και την αξιοπρέπεια του παιδιού όταν επιλέγουμε να μην το χτυπήσουμε και του προκαλέσουμε εσκεμμένα πόνο για να το «εκπαιδεύσουμε». Σεβόμαστε την ιδιοσυγκρασία του παιδιού όταν του δίνουμε το περιθώριο να εξερευνήσει τον κόσμο και να αναπτυχθεί με τον δικό του ρυθμό. Σεβόμαστε την προσωπικότητα του παιδιού όταν αναγνωρίζουμε ότι κάθε άνρθωπος έχει τον δικό του μοναδικό χαρακτήρα, τον οποίο πρέπει να σεβόμαστε.

3. Προληπτική παρέμβαση

Οι γονείς που λειτουργούν προληπτικά μπορούν να αντιμετωπίσουν μια προβληματική συμπεριφορά από το πρώτο κιόλας σημάδι της, προτού μετατραπεί σε σοβαρό πρόβλημα. Εξάλλου, όταν αφιερώνουμε προκαταβολιά περισσότερο χρόνο για να οικοδομήσουμε μια στέρεη σχέση με το παιδί μας και να του μάθουμε κάποια πράγματα, αποφεύγουμε πολλά προβλήματα που θα μπορούσαν να ανακύψουν λόγω έλλειψης σύνδεσης, γνώσης και εκπαίδευσης. Προληπτική παρέμβαση σημαίνει επιπλέον ότι οι γονείς διαχειρίζονται εξαρχής τις συμπεριφοές των παιδιών τους αντί να αντιδρούν εκ των υστέρων σε αυτές. Η διαχείριση απαιτεί σκέψη και δράση βάσει σχεδίου. Οι γονείς που αντιδρούν εκ των υστέρων στις συμπεριφορές των παιδιών τους ενεργούν παρορμητικά, ενώ οι γονείς που προβλέπουν την εμφάνισή τους διατηρούν τον έλεγχο του εαυτού τους και είναι σε θέση να θέσουν σε εφαρμογή το σχέδιό τους όταν προκύψει μια δύσκολη κατάσταση.

4. Καθοδήγηση με κατανόηση

Σε αντίθεση με τους υπερβολικά ανεκτικούς γονείς, οι θετικοί γονείς διατηρούν τον ηγετικό του ρόλο. Στην πραγματικότητα, προκαλούμε τεράστια ζημιά στα παιδιά αν δεν τους παρέχουμε ικανή καθοδήγηση για να πορευτούν σε αυτό τον μεγάλο νέο κόσμο. Το να έχουμε κατανόηση σημαίνει να αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες του και να διαμορφώνουμε μαζί τους τέτοιες σχέσεις ώστε να νιώθουν ότι τα ακούμε και τα καταλαβαίνουμε, ενώ παράλληλα διατηρούμε τα όρια που έχουμε θέσει.

5. Θετική πειθαρχία

Η τιμωρία διαφέρει από την πειθαρχία. Ο στόχος της τιμωρίας είναι να κάνει κάποιον να υποφέρει τόσο ώστε να θέλει να αποφύγει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά (και συνεπώς την τιμωρία που επιβάλλεται γι’ αυτήν) στο μέλλον. Ο στόχος της πειθαρχίας, αντίθετα, είναι να μάθει σε κάποιον να ελέγχει τις παρορμήσεις και τη συμπεριφορά του, να αποκτά νέες δεξιότητες, να διορθώνει τα λάθη του και να βρίσκει λύσεις.
Πολλές από τις σημερινές «μεθόδους ανατροφής» ασχολούνται αποκλειστικά με το πώς να πειθαρχήσουμε τα παιδιά. Η φιλοσοφία της θετικής ανατροφής πηγαίνει πολύ πιο πέρα από την πειθαρχία. Μολονότι οι δράσεις που αναλαμβάνετε και η στάση που τηρείτε σε αυτό το ζήτημα είναι σημαντικές, πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι δεν είναι μόνο η πειθαρχία που μετράει, αλλά το σύνολο των εμπειριών που προσφέρετε στα παιδιά σας κατά την παιδική τους ηλικία. Τα παιδιά διαμορφώνονται όχι μόνο όταν τα επιπλήττουμε και τα διορθώνουμε, αλλά από αμέτρητες άλλες στιγμές – από τα χαμόγελα και τα δάκρυα, τις επιτυχίες και τις αποτυχίες, την ενθάρρυνση και την αποθάρρυνση, το γέλιο και τη θλίψη, την αποδοχή και την απόρριψη, την απομάκρυνση και την επανασύνδεση – που σηματοδοτούν την παιδική τους ηλικία.
Απόσπασμα από το βιβλίο «Θετικοί γονείς – ευτυχισμένα παιδιά» εκδόσεις Πεδίο.


via https://ift.tt/2F82HYV

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.