Aς βγάλουμε απ’ το νου μας τον ρατσιστή τραμπούκο Μανώλη Γλέζο

του Άκη Γαβριηλίδη

 

Το 1963, ο Μανόλης Γλέζος είχε μεταβεί στη Μόσχα για να τιμηθεί με το βραβείο Λένιν. Σύμφωνα με τηλεγραφήματα ειδησεογραφικών πρακτορείων, εκεί έκανε δηλώσεις υπέρ των «δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας». Όλες τις επόμενες μέρες, ο δεξιός, αλλά και ο κεντρώος τύπος στην Ελλάδα, είχε λυσσάξει και ζητούσαν την κεφαλή του επί πίνακι. Τελικά ο ενδιαφερόμενος έκανε μία γενικόλογη διάψευση ότι «δεν αποδόθηκαν καλά όσα είπε» και απέφυγε τη δίωξη για εσχάτη προδοσία.

Είναι πραγματικά θλιβερό να βλέπεις κάποιον που αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας όταν του ζητήθηκε πριν από μισό και πλέον αιώνα, τότε που τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα και τα λόγια πιο βαριά, να την υπογράφει εμπράκτως και ετεροχρονισμένα τώρα που κανείς πλέον δεν του τη ζητάει, και μάλιστα να τη ζητά αυτός από άλλους, πλειοδοτώντας.

makedonia

Ο Μανόλης Γλέζος, όπως και ο Μίκης Θεοδωράκης, αξίζει το σεβασμό μας. Μέρος του σεβασμού, όπως τον εννοώ εγώ, είναι να τους αντιμετωπίζεις ως πολιτικά όντα που έχουν επίγνωση όσων λένε, και όχι ως ξεμωραμένους που έχουν το ακαταλόγιστο.

Αυτά που λέει λοιπόν ο Γλέζος στο σχετικό άρθρο του στην Καθημερινή είναι ξεκάθαρα ρατσιστικά και αποικιοκρατικά, και μάλιστα είναι διατυπωμένα σε ένα ιταμό κουτσαβάκικο ύφος: «Βγάλτε λοιπόν από τον νου σας τη λέξη Μακεδονία με οποιαδήποτε μορφή και βάλτε αυτό που σας προσδιορίζει» … οι προστακτικές αυτές, που θυμίζουν παραγγέλματα διοικητή προς φαντάρους, μπορεί να ηχούν γελοίες (αφού δεν συνοδεύονται από κανένα «γιατί αλλιώς …», άρα είναι άσφαιρες), αλλά δεν είναι γι’ αυτό λιγότερο απεχθείς. Επιπλέον, αν μη τι άλλο με τις τωρινές δηλώσεις δίνει δίκιο στους κατηγόρους του της δεκαετίας του 60, οι οποίοι τον κατήγγελλαν ότι «ακολούθησε τις υποδείξεις της Σοβιετικής Ένωσης». Διότι σήμερα που δεν υπάρχει η Σοβιετική Ένωση και η καθοδήγησή της, αλλά ούτε και η απειλή ποινικής δίωξης στην Ελλάδα, και άρα θα μπορούσε να πει χωρίς φόβο και πάθος την πραγματική του γνώμη, ευθυγραμμίζεται απερίφραστα με μία από τις πιο σκληρές λογικές ιεραρχίας μεταξύ των λαών και των πολιτισμών. Διότι ακόμα και στις χειρότερες παραδόσεις των ευρωπαϊκών υπερπόντιων αυτοκρατοριών, δεν νομίζω να μπορεί να βρεθεί περίπτωση όπου οι αποικιοκράτες να έχουν πει σε κάποιον πληθυσμό «έχετε το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριστείτε, αλλά μόνο όπως κρίνουμε και όπως σας επιτρέψουμε εμείς».

Πριν από είκοσι ή και δέκα χρόνια, ίσως να είχα ακόμα την υπομονή και την περιέργεια να κάτσω να αναλύσω πού μπορεί να οφείλεται αυτή η κατάντια των τελευταίων εκπροσώπων της ελληνικής αριστεράς από τη γενιά του 40· να αναρωτιέμαι αν ο εθνικισμός και η ανοησία τους υπήρχε εξαρχής στην ιδεολογική αποσκευή τους, και πού ακριβώς, ή αν είναι μεταγενέστερη προσθήκη, αν οφείλεται σε ταύτιση με τον βασανιστή στο πλαίσιο κάποιου είδους «συνδρόμου της Στοκχόλμης», στον υπερβάλλοντα ζήλο του νεοφώτιστου … Αλλά τώρα πλέον ειλικρινά νομίζω ότι δεν έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα η διερώτηση αυτή. Αυτό που προέχει είναι να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας απέναντι σε κάθε τέτοια ερωτοτροπία με λογικές διασυνοριακής επιθετικότητας, είτε προέρχονται από γέρους, είτε προέρχονται από νέους ή από μεσήλικες: σε κανέναν κερατά δεν πέφτει λόγος να πάει σε δύο εκατομμύρια ανθρώπους και να αρχίσει να τους κοιτάει στα δόντια, να τους μετράει τα κρανία, τη γλώσσα, τα ήθη και τις παραδόσεις ή δεν ξέρω κι εγώ ποιο άλλο στοιχείο τους για να αποφασίσει μετά αν θα τους αναγνωρίσει ως αυτόνομα υποκείμενα με την ικανότητα να σκέφτονται για τον εαυτό τους ή όχι.

Αρκετά εκτέθηκε και γελοιοποιήθηκε η Ελλάδα ως τώρα με τέτοια καμώματα δεξιών και αριστερών, με ή χωρίς εισαγωγικά. Φτάνει πλέον. Φτάνει.



via http://ift.tt/2EzPDPJ

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.