Ο ρόλος της Καταλονίας στην Ισπανία

Της Shellie Karabell
Η Καταλονία έχει εδώ και καιρό χαρακτηριστεί - και όχι πάντα με καλό τρόπο - για τη διαφοροποίησή της από την υπόλοιπη Ιβηρική Χερσόνησο. Αυτή είναι η τοποθεσία στην οποία ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάστηκε μετά το πρώτο ταξίδι του για να ανακαλύψει τον Νέο Κόσμο, θυμηθείτε, όταν οι περισσότεροι διανοούμενοι πίστευαν ότι η γη ήταν επίπεδη. Πρόκειται για μια γη που φιλοξένησε καλλιτέχνες και αρχιτέκτονες όπως ο Picasso, ο Miró και ο Gaudi. Μία γη που αποτέλεσε τη φιλελεύθερη δημοκρατική περιοχή που υπέστη τρομερά πλήγματα κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου και το καταπιεστικό καθεστώς του Generalissimo Francisco Franco που ακολούθησε του εμφυλίου.

Είναι μια περιφέρεια με τη δική της γλώσσα - πράγματι, η καταλανική μοιάζει κάπως με τη γαλλική γλώσσα - τα δικά της έθιμα και παραδόσεις και τη δική της περιφερειακή κυβέρνηση. Πολλοί θεωρούν τη Βαρκελώνη μια πιο ανοιχτόμυαλη πόλη συγκριτικά με τη Μαδρίτη. Είναι επίσης η κινητήρια δύναμη της οικονομίας της χώρας. Το 2014 - το τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα κυβερνητικά στατιστικά στοιχεία - η Καταλονία αντιπροσώπευε το 19% του ΑΕΠ της Ισπανίας και περισσότερο από το 25% των εξαγωγών της, ωστόσο έλαβε 10 δισ. ευρώ λιγότερα δημόσια έσοδα από τη Μαδρίτη. Η Βαρκελώνη είναι ένας από τους 20 μεγαλύτερους λιμένες της ΕΕ, με βάση τον όγκο εμπορευμάτων που διακινούνται. Η Καταλονία ήταν ο πρώτος προορισμός για περισσότερους από το ένα τέταρτο των 75 εκατ. επισκεπτών της χώρας.

Επομένως δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ιδέα της ανεξαρτησίας πλανάται στον αέρα εδώ και αρκετό καιρό.

Παράνομο; Και λοιπόν;

Μια σειρά δικαστικών μαχών στις οποίες η Μαδρίτη έχει διεκδικήσει να κριθεί αντισυνταγματική η απόσχιση της περιφέρειας, δεν σταμάτησε τους Καταλανούς. Η ένταση της διαμάχης μεταξύ Μαδρίτης και Βαρκελώνης, με έναν κλιμακούμενο πόλεμο λέξεων, κατέληξε σε ένα συνταγματικά παράνομο δημοψήφισμα την 1η Οκτωβρίου, κατά το οποίο περίπου το 43% του πληθυσμού (περίπου 2,3 εκατομμύρια ψηφοφόροι) προσήλθαν στις κάλπες, με το 90% των ψηφοδελτίων να τάσσονται υπέρ της ανεξαρτησίας. Σε ορισμένες περιοχές, αυτό γρήγορα κατέληξε σε βίαιες συγκρούσεις και βία στο δρόμο. Οι ισπανικές αστυνομικές δυνάμεις επιχείρησαν να σταματήσουν τις διαδηλώσεις υπέρ της ανεξαρτησίας, τραυματίζοντας περίπου 900 άτομα, σε μία κίνηση που φαίνεται να έχει μετατραπεί σε ένα νέο σύμβολο του παγκοσμιοποίησης εναντίον του εθνικισμού. Οι γραμμές μάχης έχουν σχεδιαστεί μεταξύ της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης, όπως ποτέ άλλοτε από τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.

Στην καλύτερη περίπτωση, πρόκειται για μια καταστροφή για τις δημόσιες σχέσεις του Προέδρου της Ισπανίας, Mariano Rajoy: αστυνομικές δυνάμεις με προστατευτικά αλεξίσφαιρα να συγκρούονται με άοπλους διαμαρτυρόμενους πολίτες σε μία σκηνή που θα μπορούσε να ήταν από το Star Wars. Περισσότεροι από 900 άνθρωποι τραυματίστηκαν στις διαμάχες σώμα με σώμα, σε σκηνές που μεταδόθηκαν στην τηλεόραση και στο Διαδίκτυο σε όλο τον κόσμο. "Το Λαϊκό Κόμμα άφησε την κατάσταση στην Καταλονία να ξεφύγει από τον έλεγχο χωρίς να κάνει τίποτα και στη συνέχεια έστειλε την τελευταία στιγμή το μήνυμα " θα συμμορφώνεστε"... μόνο μαστίγιο, χωρίς καρότο", λέει ο Jonathan, ένας Βρετανός επιχειρηματίας, ο οποίος ζει και εργάζεται στη Μαδρίτη τα τελευταία εννέα χρόνια. "Ο Rajoy είναι έξω από τα νερά του - μοιάζει με μια αρκούδα που ξύπνησε από τη χειμερία νάρκη ένα μήνα νωρίτερα. Η ατζέντα του είναι ξεπερασμένη και φαίνεται να έχει ξεχάσει ότι σήμερα όλοι έχουν τρόπους ενημέρωσης. Εν τω μεταξύ, οι αυτονομιστές εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση αρκετά κυνικά και έξυπνα”.

Κακοδιαχείριση από τον Rahoy

"Έχει ενθαρρύνει μαζικά το αυτονομιστικό κίνημα", συνεχίζει ο Βρετανός επιχειρηματίας. "Ο Rajoy έχει αποξενώσει τους φυσικούς συμμάχους του με αυτή του την προσέγγιση στο ζήτημα". Ο κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι οι πιο μετριοπαθείς Καταλανοί που δεν υποστηρίζουν την ανεξαρτησία θα αρχίσουν να αμφισβητούν τους άκαμπτους "φασίστες" με τους οποίους συνεργάζονται".

Η απόσχιση ίσως αργήσει, αλλά θα εμφανιστούν σημαντικές προκλήσεις. Δεν μιλάμε εδώ για ένα -αντίστοιχο του Brexit- "Cat-Exit".

Πρώτον, είναι το δημόσιο χρέος της Καταλονίας, το οποίο ανέρχεται σήμερα σε περισσότερο από το 35% του ΑΕΠ. Η κυβέρνηση της Καταλονίας οφείλει 77 δισ. ευρώ, εκ των οποίων περίπου 60 δισ. δολάρια είναι χρέος στην ισπανική κυβέρνηση. Θα χάσει επίσης την πρόσβαση στο εθνικό ταμείο δανειοδότησης που ίδρυσε η Μαδρίτη μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση για να βοηθήσει τις περιφέρειες που δεν μπορούν να δανειστούν από τις διεθνείς αγορές. Και θα χρειαζόταν πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ, τον προορισμό του 2/3 των εξαγωγών της Καταλονίας. Αυτό θα σήμαινε την υποβολή αίτησης για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που απαιτεί συμφωνία από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ - συμπεριλαμβανομένης της Ισπανίας.

Δεν χρειάζεται να φτάσει σε αυτό το σημείο η κατάσταση. Ο Rajoy είχε επιλογές που αγνοήθηκαν και προτίμησε τη βία.

Όπως επισημαίνει ο βρετανός επιχειρηματίας Jonathan, ο Rajoy θα μπορούσε να "επιτρέψει το δημοψήφισμα, σε μία μακρινή ημερομηνία - για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 2018 – και να επιμείνει στο ζήτημα της προσέλευσης και στους διεθνείς παρατηρητές". Για παράδειγμα, θα μπορούσε να διευρύνει τη συζήτηση συμπεριλαμβάνοντας την ανεξαρτησία της Γαλικίας και της χώρας των Βάσκων. "Ίσως όλοι οι πολίτες της Ισπανίας να μπορούσαν να ψηφίσουν για το εάν θέλουν να αλλάξουν το Σύνταγμα".

Ή, όπως επεσήμανε ο Jonathan, θα μπορούσε να ζητήσει την ενότητα ο ίδιος σε μια ομιλία στην καταλανική γλώσσα, επισημαίνοντας τις πολιτιστικές παραδόσεις και την ποικιλομορφία της Ισπανίας που κάνουν τη χώρα ισχυρότερη στο σύνολό της. Ρομαντικό; Ίσως, αλλά αναμφισβήτητα λιγότερο εμπρηστικό από το να στείλει αστυνομικές δυνάμεις.

Το άρθρο είναι από συνεργάτη του Forbes και οι απόψεις που εκφράζονται είναι προσωπικές

Πηγή: capital.gr


via http://ift.tt/2z1YPpC

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.