Ζόρια...

Αντί να "χαϊδέψουμε" λίγο ο ένας τον άλλον, τώρα που το 'χουμε μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ, κοπανιόμαστε αλύπητα, σπρώχνοντας πέρα από κάθε όριο τις ήδη εξαντλημένες αντοχές μας.
Μπουστάρουμε τους πληγωμένους εγωισμούς μας έτσι, αυτό υποθέτω εγώ, δεν έχει άλλη εξήγηση. Δεν μπορούμε να παλέψουμε το μεγάλο ζόρι που μας συνέβη και στρέφουμε την αγανάκτηση στους δίπλα που είναι πιο εύκολοι, "παίζονται" τουλάχιστον. Και στην πραγματική ζωή και στην εικονική και παντού..
Σαν μαύρη τρύπα, είναι αυτό, μίσος παχύ -όπως που μου πε κι ένας φίλος- που σε τραβάει ταχύτατα αν δεν απομακρυνθείς εγκαίρως.
Όχι, εγώ δεν θέλω να το παίξω αυτό, σόρι.
Έχω καλύτερα πράγματα να κάνω.  Κι αν δεν έχω, θα βρω. Πάντα βρίσκω.


- από το facebook της Μαρίας Δεδούση


from zoornalistas

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.