Κινούμενη άμμος



Τα τελευταία χρόνια έχουν επέλθει κοσμοϊστορικές αλλαγές που επηρεάζουν την ζωή δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη που έχουν μεγάλες επιπτώσεις στο γεωπολιτικό σκηνικό. Τα κύματα των προσφύγων δεν έχουν ανακοπεί απλά στην παρούσα φάση επηρεάζουν περισσότερο την Ιταλία. Ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Συρία και η αναδιάταξη των εμπλεκομένων στρατοπέδων, το αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, που απελευθέρωσε τις αλυτρωτικές τάσεις για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του Ερντογκάν. Η τουρκική προσέγγιση με τη Ρωσία, η εκλογή Τραμπ και ο οικονομικός πόλεμος με την Κίνα, καθώς και η διαμάχη για την τρομοκρατία στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης μαρτυρούν αυτές τις αλλαγές.

Το ερώτημα, «ποια θα είναι η κατάληξη», είναι δύσκολο να απαντηθεί. Ωστόσο, αυτές οι μεταβολές παρά τον συγκυριακό χαρακτήρα ορισμένων, δεν μπορεί να μην επηρεάζουν την Ευρώπη, αλλά πρωτίστης και την Ελλάδα. 

Η επιστροφή στην πρωτοκαθεδρία τους έθνους κράτους και των διακρατικών σχέσεων ως προς την οργάνωση του παγκοσμίου γίγνεσθαι, παρόλο που δείχνει προς το παρόν να υποχωρεί και να απαιτούνται ευρύτερες συμμαχίες, φαίνεται πως θα μας απασχολήσεις στο μακροπρόθεσμο μέλλον. Οι εθνικοί ανταγωνισμοί ακόμα και στο πολυκρατικό σχήμα της κουρασμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης, κερδίζουν έστω και με υπόκωφο τρόπο έδαφος.

Πως στέκει και τι ρόλο θέλει να παίξει η Ελλάδα; Τι φιλοδοξεί να διαδραματίσει σε μια εν εξελίξει διαδικασία που μπορεί να παρομοιαστεί μόνο με κινούμενη άμμο;

Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική αποτελεί σίγουρα μια απάντηση. Οι συμμαχίες με τους υπόλοιπους «παίκτες» στην περιοχή που συμβαδίζουν με τα συμφέροντά μας μοιάζει να αποδίδουν καρπούς.

Χρειάζεται όμως να έχουμε κατά νου ότι δεν υπάρχουν σταθερές, όπως αυτές λ.χ. που στερέωναν την ισορροπία του τρόμου στην περίοδο του ψυχρού πολέμου. Πόσο μάλλον όταν έχεις να συνεννοηθείς με μια Ε. Ένωση που κυριαρχείται από την οικονομική ιδεοληψία της Γερμανίας, και μια Τουρκία που δυναμιτίζει την προοπτική της ανέφελης συνύπαρξης σε τούτη τη γωνιά της γης.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις οι καραμπόλες είναι αναπόφευκτες που αν δεν τις υπολογίσεις σωστά η «τσόχα» κινδυνεύει να σχιστεί. Προς το παρόν αυτό δεν συνέβη. Ωστόσο, η επαγρύπνηση πρέπει να αποτελεί μόνιμο καθεστώς. Έτσι ώστε, να μην προκύψουν ατυχίες αλλά ευκαιρίες.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΘΕΣΣΑΛΙΑ» 10-7-17 Καθημερινή τοπική εφημερίδα -ίδρυση 1883- (ύλη παρέχεται μέσω συνδρομής)

Δεν υπάρχουν σχόλια

Από το Blogger.